İnsan sıra denen şeye tuhaf davranır. Doktorda numarasını uslu uslu bekler. Trafikte biri fermuar sistemini bozunca çileden çıkar. Markette önüne kaynak yapılınca ezbere bildiği bütün ahlak kitaplarını okumaya başlar. Ama sıra cilt bakımına gelince, aynı insan güneş kremini serumdan önce sürer, retinolü en yüksek dozundan fütursuzca çalar geçer yüzüne, sonra da dönüp ürünü suçlar. Oysa…
İnsan bedeni, tamiratı tadilatı hiç eksik olmayan bir bina gibidir. Zamanla eskir, yıpranır, zayıflar, genişler; bu meret rüzgârdan nem kapar icabında. Cildin ise bu binanın dış duvarlarıdır. Duvarın en üst yüzeyinde ince ama inatçı bir kısım vardır ki dışarıyla temasın kapısıdır. Kimse görmez, kimse övmez, ama o duvar sağlamsa içerisi rahattır. Adı cilt bariyeri. Sen…
Bu cilt bakımı tantanasının olmazsa olmazı, bilmez de yanlış yaparsan eldeki bulgura da rahmet okuyacağın trickleri var anacım. Kervan yolda dizilir diyerek çıkılmaz yola. Bir kere cilt tipi dediğin şey, yüzünün sana attığı en dürüst iftiradır. Misal kimse “ben yağlıyım” diye doğmaz; yüz bunu zamanla, sinsice, mevsimlere ve hormonlara danışarak karar verir. Sen aynaya bakar…